Tauron Arena Kraków to największa hala widowiskowo-sportowa w Polsce, mieszcząca przy koncertach ponad dwadzieścia tysięcy osób. W odróżnieniu od stadionów działa przez cały rok, niezależnie od pogody, i przyjmuje zarówno trasy koncertowe, jak i zawody sportowe. Rządzi się jednak własnymi zasadami dojazdu i wejścia, których warto nie odkrywać dopiero na miejscu.
Dojazd
Hala leży w Czyżynach, kilka kilometrów na wschód od centrum, przy głównym ciągu komunikacyjnym. To położenie ma jedną zaletę i jedną wadę: dojazd komunikacją jest szybki, ale okolica nie jest przystosowana do tego, żeby kilkanaście tysięcy osób wyjeżdżało stamtąd samochodami jednocześnie.
- Tramwaj — kilka linii zatrzymuje się w bezpośrednim sąsiedztwie hali. Po dużych wydarzeniach przewoźnik uruchamia dodatkowe składy.
- Autobus — przystanki w okolicy ronda Czyżyńskiego, kilka minut pieszo.
- Rower — stojaki przy wejściach, ścieżka wzdłuż głównej arterii.
- Samochód — parking przy hali jest, ale liczba miejsc nie odpowiada pojemności obiektu i zapełnia się na długo przed rozpoczęciem.
Wyjazd po koncercie z parkingu przy hali potrafi zająć czterdzieści minut i więcej. Jeśli musisz przyjechać autem, rozsądniejsze jest zostawienie go przy jednej z pętli tramwajowych bliżej centrum.
Wejścia i sektory
Hala ma kilka wejść oznaczonych literami, przypisanych do konkretnych sektorów. Numer wejścia jest na bilecie i podobnie jak na stadionie — nie jest sugestią. Przy pełnej hali obejście obiektu dookoła zajmuje kilkanaście minut, a bramy zamykane są krótko przed rozpoczęciem.
Układ miejsc różni się w zależności od wydarzenia. Przy koncertach scena ustawiana jest zwykle przy jednej ze ścian, a płyta staje się strefą stojącą. Przy zawodach sportowych parkiet zajmuje boisko, a trybuny otaczają go z czterech stron. Ten sam numer sektora może więc oznaczać zupełnie inną perspektywę w zależności od tego, na co idziesz.
Akustyka: gdzie słychać najlepiej
Hala zamknięta ma nad stadionem jedną przewagę — dźwięk nie ucieka. Ma też jedną wadę: pogłos od betonowych ścian. Praktyczne wnioski są takie:
- Środek płyty — najlepszy kompromis między bliskością a jakością dźwięku.
- Trybuny na wprost sceny — czysty, zbalansowany dźwięk i pełny widok, także na ekrany.
- Sektory boczne przy scenie — bardzo blisko, ale dźwięk dociera zniekształcony.
- Górne rzędy — najwięcej pogłosu, choć przy dobrze zestrojonym systemie różnica bywa niewielka.
Przy koncertach w halach różnica między najlepszym a najgorszym miejscem dotyczy przede wszystkim dźwięku, a nie widoku. Na stadionie jest odwrotnie.
Redakcja Sportowy News
Co można wnieść
Zasady ustala organizator konkretnego wydarzenia, ale standard dla hali wygląda następująco: małe torby przechodzą, większe wymagają depozytu, własne napoje w twardych opakowaniach nie są wpuszczane, aparaty z wymienną optyką zwykle również nie. Przy koncertach obowiązuje zakaz wnoszenia parasoli i przedmiotów, które mogłyby posłużyć jako element uderzeniowy.
Depozyt bywa uruchamiany, ale nie zawsze — warto sprawdzić to w komunikacie organizatora, bo w przeciwnym razie zostajesz z kurtką na kolanach przez trzy godziny.
Godziny
Typowy układ: drzwi otwierane dwie godziny przed występem gwiazdy, support około godziny wcześniej, headliner o godzinie podanej na bilecie plus kilkanaście minut poślizgu. Koncerty w hali kończą się zwykle wcześniej niż stadionowe, bo nie obowiązują tu limity związane z hałasem na otwartym powietrzu, ale komunikacja miejska ma swoje ostatnie kursy.
Jeśli wracasz komunikacją, sprawdź wcześniej godzinę ostatniego tramwaju w swoim kierunku. Przy koncertach kończących się po dwudziestej trzeciej bywa to realny problem.
Kraków przy okazji
Hala leży poza ścisłym centrum, więc zwiedzanie miasta przed koncertem wymaga osobnego przejazdu. Rozsądny plan wygląda tak: centrum w ciągu dnia, przejazd do Czyżyn na dwie godziny przed otwarciem drzwi, powrót komunikacją po zakończeniu.
W kalendarzu koncertowym Krakowa hala jest głównym punktem od jesieni do wiosny. Latem ciężar przenosi się na imprezy plenerowe i festiwale, o których piszemy w przewodniku po polskim sezonie festiwalowym. Odpowiednikiem hali w skali stadionowej jest PGE Narodowy w Warszawie — różnice w logistyce między tymi obiektami są spore i warto je znać przed zakupem biletu.
Bilety
Sprzedaż prowadzą oficjalni dystrybutorzy wskazani przez organizatora trasy. Przy najbardziej obleganych koncertach pule wyczerpują się w kilkanaście minut, co uruchamia rynek wtórny — a wraz z nim ryzyko. Jak kupować bezpiecznie i po czym poznać fałszywą ofertę, opisaliśmy w osobnym poradniku o kupowaniu biletów na koncerty.
Nie tylko koncerty
Poza trasami koncertowymi hala przyjmuje regularnie wydarzenia sportowe: mecze siatkówki, gale sportów walki, zawody halowe i turnieje międzynarodowe. Logistyka jest wtedy nieco inna, bo publiczność rozkłada się równomiernie wokół parkietu, a nie koncentruje przed sceną.
Przy galach sportów walki program bywa wielogodzinny, z walkami wstępnymi zaczynającymi się długo przed główną. Osoby przychodzące wyłącznie na walkę wieczoru trafiają zwykle na moment największego ścisku przy wejściach — warto wtedy przyjść wcześniej i wejść spokojnie.
Zawody sportowe rządzą się też innymi zasadami wnoszenia rzeczy: transparenty i flagi wymagają zwykle wcześniejszego zgłoszenia, a przy meczach o wysokiej randze obowiązuje identyfikacja przy zakupie biletu.
Dostępność
Hala ma wydzielone miejsca dla osób z niepełnosprawnościami wraz z miejscem dla opiekuna, osobnym wejściem i dostosowanymi toaletami. Bilety do tej strefy sprzedawane są odrębną pulą i zwykle wymagają wcześniejszego kontaktu z organizatorem, a nie zakupu w standardowym systemie — warto zająć się tym od razu po ogłoszeniu sprzedaży, bo pula jest ograniczona.
Gastronomia i przerwy
Punkty gastronomiczne działają na poziomie foyer, wokół całego obwodu hali. Przy komplecie publiczności kolejki w przerwie między supportem a headlinerem robią się długie — najspokojniej jest w trakcie występu supportu albo tuż po otwarciu drzwi. Płatności są zwykle wyłącznie bezgotówkowe, więc naładowany telefon albo karta są warunkiem, a nie wygodą.
Toalety przy głównych ciągach komunikacyjnych bywają oblegane, te w dalszych częściach foyer zwykle świecą pustkami. To ta sama zasada, która działa na każdym dużym obiekcie: warto przejść kilkadziesiąt metrów dalej zamiast stać w pierwszej napotkanej kolejce.
Kiedy przyjść
Optymalny moment to godzina po otwarciu drzwi. Wcześniej stoi się w kolejce do kontroli, później trafia się na największy napływ tuż przed supportem. Przy koncertach z miejscami numerowanymi pośpiech nie ma znaczenia — miejsce czeka. Przy strefie stojącej na płycie sytuacja jest odwrotna: ci, którym zależy na pierwszych rzędach, ustawiają się nawet kilka godzin przed otwarciem, często jeszcze na zewnątrz, niezależnie od pogody.